Santiago

No i jestesmy w chilijskiej stolicy. Bardzo europejsko, bardzo czysto (to juz nie koniecznie europejsko) i bardzo goraco. Czas tutaj uplynal nam na wloczeniu sie po miescie i tzw. nicnierobieniu.

Odpowiadajac na komentarz pani EB Roznice miedzy mieszkancami poszczegolnych panstw, a nawet rejonow sa bardzo zauwazalne, ale chyba dopiero jak sie tu troche pojezdzi (4 miesiace – tak jak my – wystarczy). Przepasc jest chociazby w ubraniach.

Oczywiscie nie mam tu na mysli przeskoku z prawie nieistniejacego bikini mieszkanek Rio do andyjskich ubranek. Hitem takich panstw jak Ekwador, Peru czy Boliwia sa spodnice. Kazda szanujaca sie, dorosla kobieta nosi ich ok 7!! Wszedzie i wszystkie na raz! Kubatura takiej kobiety (chude to one nie sa) wzrasta 2 – krotnie i przepchnac sie kolo takiej w autobusie nie jest latwo. Wyglada to groznie. Z roznic innych to gratuluje kazdemu, kto zrozumie rodowitego chilijczyka (lub chilijke). Jak dotad rozmawialismy we wszystkich odwiedzanych krajach bez problemow, a tutaj… nic. Facet na dworcu polknal chyba karabin maszynowy i dopiero prosba o napisanie na kartce go wyhamowala. Kobieta w hostelu mowila tak, ze wolelismy wiecej czasu spedzic nad mapa niz o cokolwiek pytac. No tak to juz bywa. Trzeba sie bylo jezykow uczyc zamiast podrozowac.

Plany jak zwykle okazaly sie dla architektow. Jest zmiana i to duza. Za godzine mamy autobus do Punta Arenas – jedyne 40 godzin z jedna przesiadka. Pozniej tylko pol dnia i powinnismy byc w Ushuaia, czyli miescie na koncu swiata. Stamtad chcemy zlapac statek na Antarktyde. Kamil (www.rtw.pl) znalazl statek za 1800 USD , wiec moze i nam uda sie zalapac na cos stosunkowo taniego (normalne ceny to ok 4500 USD).

Odezwiemy sie pewnie dopiero z Ushuaia.

Na koniec male wyjasnienie: zdjec nie ma, bo cos nam sie porobilo z programem do tworzenia galerii. Postaramy sie poprawic jak najszybciej.

Pozdrawiamy