Z Rotorua dojechalismy na rowerze do Taupo. To co sie tu robi to Skydiving. Prostymi slowami: ubieraja cie w uprzaz, wsiadasz do samolotu, lecisz na 3, 4 lub 5 tys metrow i razem z instruktorem (jest sie do niego podpietym) wyskakujesz z samolotu:)
No i … zrobilismy to:) (z 5 tys. metrow – jako jedyni – znaczy maximum – podawali nam nawet tlen z butli w samolocie) Bylo super. Niesamowicie, pieknie. 60 sekund swobodnego spadania. Pozniej szybowanie nad jeziorem i miastem. Bylo swietnie.
Caly dzien dochodzimy do siebie. Mamy zdjecia ktore robil nam specjalny powietrzny fotograf oraz film. Fotki sa ponizej, ale na film bedziecie musieli poczekac.
Jestesmy cali, zdrowi, szczesliwi i … chyba troche walnieci, ale to juz przeciez wiecie.

Z Taupo (gdzie byl ten skok) pojechalismy na poludnie. Po 20 km kolo zaczelo robic sie lekko krzywe – nbaprawilismy ile sie dalo i dalej. Pozniej na zjezdzie od hamowania obrecz rozgrzala sie tak ze poszla detka i rozwalilo opone. Wszystko porzucilismy w krzakach i stopem wrocilismy do miasta. Tam szybka naprawa i znowu stopem po rower. Dalej poszlo juz ok. Spalismy na polu kempingowym.

Wczoraj wyjechalismy z Turangi i jechalismy Desert Road. Powinni zmienic nazwe na cos z gorami, bo przez jakies 35 km mielismy prawie caly czas pod gore. Na zjazdach bez szalenstw bo caly czas padalo. Pozniej jednak wjechalismy na plaskowyz (ok 800 m.n.p.m.) i jechalismy po plaskim i z gorki (max 47 km/h), przez kilka km w ogole nie pedalowalismy.
Dzien byl trudny, ale fajny. Nocleg znalezlismy u wlascicielki kafejki internetowej w ogrodzie, wiec tam rozbilismy namiot. Nie ma tu nawet sklepu wiec musielismy isc do knajpy.

Pogoda nieciekawa, caly czas pada, ale jakos dajemy rade:) Rower zachowuje sie tak jak powinien – jedzie i nie protestuje. Dzisiaj zrobilismy ok 66 km, wiec srednia na dzien (60 km) wyrobiona. Jutro ruszamy dalej na poludnie. Gdzie bedziemy spali i czy bedzie tam internet – nie wiemy, wiec nie denerwujcie sie.

Pozdrawiamy i zapraszamy do ogladania

(lista skoczków)