Archiwum kategorii: Czechy

Skalne zabawy, czeskie piwo i Tatry

Zaplanowanie urlopu okazało się sprawą pełną niespodzianek, a pierwszą z nich było to, że zamiast na 2 tygodnie alpejskiego wchodzenia na czterotysięczniki zwiedzaliśmy góry w Polsce i Czechach. Nie doczytaliśmy wcześniej, że w drugiej połowie września zamykają większość schronisk i tyle.

Wybór padł dość szybko na kurs wspinaczkowy, do zrobienia którego zbieraliśmy się już dawno temu. Ze względu na sprawny dojazd i dobre opinie wybraliśmy Sudecką Szkołę Wspinaczki Jarka „Blondasa” Liwacza. Kurs odbywał się w Sokolikach, niedaleko Jeleniej Góry.

(baza wspinaczkowa 9UP – nasze miejsce noclegowe)

Poza pierwszym dniem pogoda przez cały kurs była piękna i mogliśmy zrobić wszystko co zostało zaplanowane .

Większość działań wspinaczkowych prowadziliśmy na Sukiennicach, Chatce, Stodole i Krzywej Turni (takie skały 😉 ). Zaczęliśmy od wspinania „na wędce” czyli z górną asekuracją, a w kolejnych dniach wspinaliśmy „z dołem”, prowadząc kolejne drogi.

(pod Sukiennicami)

Różnica wygląda następująco:

WSPINANIE Z GÓRNĄ ASEKURACJĄ: po odpadnięciu w zasadzie nie lecimy w dół; partner/ka trzyma nas na linie

WSPINANIE Z DOLNĄ ASEKURACJĄ: po drodze wpinamy się do stałych punktów asekuracyjnych; po odpadnięciu lecimy w dół w zależności od odległości od punktu asekuracyjnego

WSPINANIE NA WŁASNEJ ASEKURACJI: wspinając się osadzamy w skale różne magiczne urządzenia (kości, heksy, friendy itd.); bardziej skomplikowana wersja wspinaczki „z dołem”; po odpadnięciu… dla pewności lepiej nie odpadać:)

przygotowanie do wspinania z własną asekuracją(przygotowanie do wspinania z własną asekuracją)

 

(Jacek prowadzi, a Agnieszka asekuruje z dołu)

(Agnieszka na stanowisku, „ściąga” mnie do siebie)

(pod samym szczytem Krzywej Turni)

(razem po skończeniu drogi)

Długo można by pisać, ale najlepiej spróbować, bo emocji jest dużo, a radości jeszcze więcej.

Na Małym Sokoliku zrobiliśmy drogę o nazwie Rysa Tota (V, TRAD). Bardzo ciekawa, z widokami na całą okolicę.

Tutaj Agnieszka osadza asekurację na drugim wyciągu:

W ramach kursu uczyliśmy się także prusikować, czyli wychodzić po linie i bawiliśmy się na zrzutni, gdzie w warunkach „laboratoryjnych” przećwiczyliśmy sytuację poważnego odpadnięcia partnera, którego imitowały wielkie opony 🙂

(prusikowanie na Taborze pod Krzywą)

(Agnieszka wyrwana z ziemi podczas zabawy na zrzutni)

Po 6 dniach kurs się skończył, wszyscy uczestnicy pojechali do domu, a my mieliśmy ruszyć na Grossglockner. Tyle, że pogoda nadal nas rozpieszczała i zamiast jechać 900 km, zrobiliśmy ich 30 do Jeleniej Góry, gdzie zaopatrzyliśmy się w linę i ekspresy i wróciliśmy w Sokoliki, żeby powspinać się przez kolejnych kilka dni.

W końcu i na nas przyszedł czas, więc odwiedziliśmy Anię i Robba (tak, tak – to ci od podróży rowerowych, książek i warsztatów dla dzieci), a potem ruszyliśmy do Pragi.

(most Karola)

W stolicy kraju Krecika spędziliśmy niecałe 24 godziny, ale odświeżyliśmy wspomnienia, wypiliśmy dobre piwo u Svejka i poszwędaliśmy się po Hradcanach.

(prawdziwe turisty i widok z Hradcan)

Z Pragi dość sprawnie przemieściliśmy się w Tatry, gdzie spotykaliśmy się z ekipą z portalu Outdoor.org.pl, żeby symbolicznie pożegnać naszego kolegę Pawła „Dybla” Nadybala – ratownika TOPR, który zginął w sierpniu w Słowenii.

Piękna jesienna pogoda rozpieszczała nas przez cały weekend, który spędziliśmy na wycieczkach w okolicach Doliny Pięciu Stawów Polskich i Morskiego Oka.

(początek szlaku na Szpiglasową Przełęcz)

 

(widok na Dol. 5 Stawów Polskich ze Szpiglasowej Przełęczy)

Po takich dwóch tygodniach wróciliśmy do Poznania, naładowani energią, nowymi doświadczeniami i widokami.

Takie nieplanowane wakacje to jest to !

Z Budapesztu do Polski (podróży rowerowej c.d.)

Na dworcu w Budapeszcie okazało się, że nie możemy przewieźć rowerów z Węgier do Rumunii. Wtedy nie wiedzieliśmy dlaczego, ale wsiedliśmy do pociągu i pojechaliśmy do Lokoshaza – ostatniego miasta przed granicą. Stamtąd mieliśmy do Aradu (już w Rumunii) jakieś 30 km najkrótszą drogą. Ruszyliśmy przed siebie i kiedy dojechaliśmy do miasteczka oddalonego od granicy 6 km, spotkana kobieta powiedziała nam, że granica tutaj jest zamknięta i musimy jechać dalej. Taką samą sytuację mieliśmy w Czechach i wcale nie wyglądało to zachęcająco. Jednak jeszcze przed granicą znaleźliśmy mały sklep, gdzie kupiliśmy lody własnego wyrobu (tak wyglądały) i pomknęliśmy do Rumunii.

     

Czytaj dalej Z Budapesztu do Polski (podróży rowerowej c.d.)

Wieden i zmiana planow

No to jestesmy w Wiedniu. Zeby sie tu znalezc musielismy troche zmienic plany. Mnie (Jacka) boli noga i po konsultacji z lekarzem, okazalo sie, ze narazie nie ma co myslec o ostrym chodzeniu po gorach. Zrezygnowalismy ze Slowenii i bedziemy jechac w strone Rumunii.

Informacja dnia: WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO!!!! Agnieszka ma dzisiaj urodziny – spedzamy je bardzo fajnie, wloczac sie po miescie i zajadajac wiedenskie czekoladki i popijamy czerwonym winem:)

Pojutrze ruszamy dalej, w strone Budapesztu albo Balatonu – w zaleznosci od tego czy nasi znajomi sa w domu.

To chyba wszystko na teraz

Pozdrawiamy

Czytaj dalej Wieden i zmiana planow

Dolomity i pozdrowienia z Czech

W Dolomitach bylo super. Naprawde duzo moznaby pisac, ale teraz nie mamy na to czasu. Zdjecia mozna obejrzec w FOTO.

Od 2 dni jedziemy na rowerach. Zmienilismy troche plany i pedalujemy w strone Slowenii i jej najwyzsyego szcztu – Triglava.

Przez ostatnie 2 dni zrobilismy ponad 200 km, wiec jest naprawde niezle. Slonce pali, ale jest pieknie. Dzisiaj spalismy w miejscowosci Telc, na poludniu Czech, ok 30 km od granicy z Austria.

Pozdrawiamy